กล่องสมบัติของคนบ้าเก็บ

ดูกะทิจบเกิดความรู้สึกขึ้นมาสองอย่าง ปลาบปลื้ม และ หิว  ตอบสนองด้วยกริยายิ้ม และชวนกันกลับบ้านทอดไข่เจียวกิน

ยิ้ม เพราะสุข สุขใจ อิ่มใจ แม้จะมีบางฉากบางตอนทีี่หวนให้นึกย้ิอนถึงครอบครัวเราที่เป็นอยู่ แต่ก็สุขใจ เหมือนได้กำลังใจ ความสมจริง และละเมียดละไมในห้วงอารมณ์ของแต่ละฉากตอน ทำให้รูสึกว่าทุกอย่างที่เห็นนั้นเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นจริงๆ

หิว เพราะอาหารน่ากินเหลือเกิน คุณย่าช่างเก่งเหลือเกิน เห็นแล้วอดหิวไม่ได้ น้ำลายสอตั้งแต่เมนูแรก ไข่เจียวธรรมดาๆ แต่มันฟู เหลืองน่ากินเหลือเกิน  

นี่ยังไม่รวมถึงอาหารสำรับไทยอื่นๆ อีกมากหลาย ที่เรียงกันออกมาเรื่อยๆ ตลอดเรื่องอีกนะ ทั้งไข่พะโล้ แกงกะทิต่างๆ กุ้งอบเกลือ ฯลฯ โอ้ยจำไม่หมด ดูไปลุ้นไป หิวไป ขนาดกินข้าวก่อนเ้้ข้าโรง มันฝรั่งอีกถุง น้ำอีก กลับมาบ้านยังไม่วายต้องตบท้ายด้วยข้าวไข่เจียวร้อนๆ อีกสักจาน เอากลิ่นเอารส ให้ครบเครื่อง ก่อนเข้านอน

อิ่มแล้วล่ะ อิ่มตา อิ่มใจ อิ่มท้อง