กล่องสมบัติของคนบ้าเก็บ

ปลายฝนผันเข้าสู่ช่วงต้นหนาว

ช่วงนี้เช้าๆ เริ่มรู้สึกได้ว่าลมที่พัดมาไม่ค่อยจะชื้นเหมือนช่วงก่อน

เมฆที่เคยตั้งเค้าก็สร้างซาไป เหลือแต่ฟ้าใสๆ กับใยเมฆบางๆ แสงส่องผ่านแจ่มชัด

หนาวยังไม่มา แต่เมฆหายไป

ทำให้กลางวันร้อนจัด จนแทบจะนั่งตรงไหนนานๆ ไม่ได้  ออกไปข้างนอกน่ะหรือ ก็ต้องคิดหนักหน่อย

จะเดินไปรึก็แดด

จะขับรถออกไป ก็น่ากลัวจะร้อนกว่า ก็รถเรามันอายุปีนี้ก็ปาเข้าไปหย่อนๆ จะยี่สิบปี

แอร์ก็เลยร้อน-เย็นตามสภาพอากาศข้างนอก

ฝนไป หนาวจะมาไหมหนอ

ช่วงนี้รีบมองหาสัญญาณการเปลี่ยนผันของฤดูกาล

นอกจากเมฆกับลมที่เปลี่ยนไป ยังมีดอกไม้รอบๆ บ้านที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปเรื่อย

ช่วงปลายฝนในซอยจะเห็นดอกแก้วบานกันให้พรึ่บ น่าเสียดาย บานวันเดียวก็หมดละ

เห็นต้นข้้างบ้าน ต้นปากซอเขาบ้านกัน เลยรีบวิ่งไปดูหลังบ้านเราบ้าง 

โถๆ มีที่บานอยู่สามช่อเอง  ก็ต้นมันยังน้อยอยู่นี่นะแล้วจะเอาดอกทีไหนไปบานแข่งกับเขา

ที่กำัลังตูมๆ เตรียมจะบานก็พอให้เห็นอีกสองช่อ... น่าเสียดาย

อยากเด็ดมาปักแจกันก็ยากอยู่เพราะดอกแก้วไม่ทน บานได้วันเดียวก็โรยหมด

ช่วงเปลี่ยนฤดูแม่บอกให้สังเกตต้นปีป ถ้าออกดอกเมื่อไร แสดงว่าหนาวกำลังมาเยือน

เอ๊ะต้นบ้านเราก็มีเหมือนกัน สามขวบก็เริ่มออกดอกกะเขาแล้ว  สักพักกลิ่นน่าจะหอมฟุ้งเป็นกลิ่นที่เข้ากับหน้าหนาวดีจริง

ช่วงนี้ไปตามถนนในเชียงใหม่ ก็เห็นว่าต้นปีปตรงเกาะกลางถนนก็เริ่มโต โดยเฉพาะเส้นตรงทางยกระดับดอนจั่นก็เห็นบางต้นเริ่มมีดอกร่วงๆ อยู่ตรงโคนต้น  

อีกหน่อยเส้นนั้นคงเป็นถนนดอกปีป เพราะเห็นปลูกติดๆ กันเป็นแถวยาว แต่ก็เสียดายอีกนั่นแหละว่าถึงดอกออกก็คงจะไม่ได้ดม เพราะปลูกอยู่กลางถนนหลวง คงจากจะหาใครเปิดกระจกแล้วสูดดมกลิ่น หรือถึงจะเปิดกระจกก็น่ากลัวจะไม่ได้กลิ่น เพราะกลิ่นควันจากท่อไอเสียก็คงจะกลบไปจนหมด

หวังว่าหนาวนี้จะคึกคัก มีคนมาทักมาทายกันบ้างนะ เชียงใหม่เหงามานานแล้ว...